Oy Pare

Wala akong magawa kaya gumawa ako ng kanta...

Verse: G - F

Refrain: Am - B (2x) Am - D

================================

Oy pare!

Bat anlungkot mo na naman

Inom tayo

At pag usapan natin yan

Oy pare!

Sinabi naman sayong magtapat ka na

Kung iisipin

Kasalanan mo yan at torpe ka

Ref:

Sa kakahintay ng tsansa

Hindi na nakalarga

Naunahan ka na

Walang ka pa ring ginagawa

Sayang kaibigan

Pero ok lang yan (ok lang yan)

Oy pare

Ano ba nagyare sayo't natorpe ka?

Pero di ba?

Lagi mo naman siyang kasama

Ref2:

Kung magbiruan nga kayo

Parang kayo na talaga

Siguro nga dahil hindi mo lang masabi talaga

Sayang kaibigan

Pero ok lang yan (ok lang yan)

Oy pare

Hayaan mo na yan at marami pang iba

Ref3:

Wag kang mag alala may nagmamahal pa rin sayo

Tandaan mo lang andito kame para sa iyo

O paaaaaaare

Hayaan mo na yan!

(Hayaan mo na yan)

Post-examsweek syndrome

Andaming closure na naganap this past week sa buhay ko. Natapos na ang kinatatakutang chain of exams (combo siya ng Math 55, Physics 72 at ES 11), pati ang mp namin sa CE 26 ay natapos na din kaya ayun, ngayon wala na akong malamang gawin sa bahay kundi mag dota, mag gitara at mag stalk ng kung sinu-sino sa facebook (siyempre naka priority "siya" haha ;)). At hindi ko alam kung bakit, pero this past few days nakokonsensya ako every time na gumagawa ako nang mga nonacad-related na mga bagay bagay. Feeling ko gulat pa rin ang katawan ko sa sudden reduction of stress or baka mayroon na akong "post-examsweek syndrome" dahil nung last last week halos puro notes lang ang hawak ko (osyetwagnamansanaayawkongmagingnerd(uli)).

Para sa mga hindi nakakaalam, ang post-examsweek syndrome ay isang sakit sa utak na nakukuha ng mga taong nagpapaka iskolar ng bayan o nag aaral para sa sandamukal na exams. Ito ay kadalasang nadarama pagkatapos ng mga eksams, kung kailan pilit gumagawa ng mga bagay bagay na pinaka malayo sa libro as possible pero dahil nga katatapos lang ng exam ay nakokonsensya dahil di nag aral. Para ma madaling intindihin basahin ang mga sumusunod:

Bago mag exam: heart= 30%GC(grade conscious) + 70% BUM

1 week before exam: heart = 80% GC +20% BUM

2 days before exam: heart = 100% GC

Exam na: heart = 100% GC (at pinipilit pang lagpasan)

After Exam: heart = 90% GC + 10% BUM

Pero dahil nga katatapos lang ng exam, madalas pinipilit ng estudyante na mag liwaliw muna kaso dahil 90% GC heart pa lang siya nung time na yun, hindi pa nakaka adjust ang puso niya to BUM mode kaya ayun inaatake siya ng "post-examsweek syndrome".

Mga pwedeng gawin para hindi magkaroon ng ganitong uri ng sakit:

1) Pumunta sa isang sulok ng kwarto at umiyak

2) Lumapit sa mga friends mong halatadong hindi nag aral para tumaas ang iyong morale (siyempre alam mo ng mas mataas ka sa kanila haha)

3) Makipag debate sa isang matalino mong friend at magbanggit ng kung anu anong mga principles and laws ni chorva na di naman nag eexist para kabahan siya dahil di niya naaral yun (kasi nga gawa gawa mo lang yun)

4) Maghanap ng friend at mag group crying session kayo

5) Hanapin ang iyong crush at sabayan umuwi siguradong pawi ang sakit na naidulot sayo ng exam nun!

6) Ibuka ang bibig at hintaying may langaw na maseduce sa iyong hininga at pumasok sa iyong bibig

7) Gumawa ng mga bagay bagay na nakakahiya (hindi ka na GC heart nun... walang hiya ka na!)

8) Umuwi sa bahay at sabihing nabuntis/nakabuntis ka para matuwa naman magulang mo at magkakaapo na sila

9) Mag makaawa sa prof na magbigay ng maraming partial points

10) Makipagpustahan sa kaibigan mong matalino na kung sinong mas mataas manlilibre, kung tumanggi siya ipag sigawan sa lahat na ang yabang yabang niya para pumayag siya sa pustahan at ultimately magkaroon ka ng libreng food pag lumabas na ang results.

100% theory...

100% theory ay iminungkahi ni Mavericks Balitaan ng UP diliman...

100% theory:

"Bawat tao ay may 100 percent luck na nababawasan habang sinuswerte ka... kunwari may naka 100% ka sa geol11 siguradong 0% ka sa onse..."

Feeling ko ito ang law na nag govern sa aking araw ngayon.

Kaninang umaga, nalaman kong wala palang pasok sa CE26 at dahil dyan nakaaral ako sa onse. So 100 babawasan na ng 10, 90! Sa math naman nagsagot kami ng samplex at dinagdagan pa na walang pasok sa friday, swerte uli minus 10. 80 na lang madami dami pa. Pagdating ng physics, andami gagawin malas plus 15. 95 na ulis weeh!! Pagdating ng Geol11, relatively swerte kasi hindi ganong nakakatakot ang "surprise" ni Mrs. Lim at naka highest ako (94%) minus 95. Shet wala na akong natitirang luck may onse pa mamaya.

Buti na lang may clause na

"Pwede ring marecharge ang luck meter sa pamamagitan ng good deeds"

Sana kayaning ipasa ako ng good deeds ko this day.

Nalulunod na ako...

Nasubukan mo na ba yung tipong kahapon lang petiks petiks ka, ngayong parang kabuting nagsilabasan ang mga dapat gawin tapos sasabayan pa ng sangkatutak na mga pangyayaring ang hirap lunokin. Pakiramdam ko nalulunod na ako't wala akong magawa.

Ililista ko lang ang ilang mga kadahilanan ng aking pag eemo ngayon:

1) ACAD pile up - eto napapala ng mga batang mahilig mag 'teka lang' sa mga bagay bagay. OO, naiistress din ako sa aking acad life. Biruin mo ba naman kasi, tatlong exam sunod sunod next week tapos mayroon pang MP na mapapamura ka sa hirap at isang prof na nag aamok sa mga kadahilanang hindi naman ka 'amok-amok'.

2) Mga bagay bagay na hindi sumasang ayon sa plano - alam mo yung tipong siguradong sigurado ka na sa mga mangyayari ngunit bigla na lang magkakaroon ng game changing event na kung saan talo ka kaagad. Ang hirap di ba? Paano pa kaya kung 3 concurrent na ganyan mafeel mo.

3) Sa mga taong laging deadma - mga taong nagpapalubog. Hindi naman sa sinasabi kong perpekto ako pero alam mo ba yung feeling na wala ka namang ginawang masama, yung sa iyo nagawa mo naman ng mabuti pero pag dating ng parte puro walang kwenta, in short BULLs**t! Tapos susubukan mong magparinig at magmakaawa na ayusin ang gawa pero ang mangyayari pasok lang sa isang tenga niya lalabas naman sa isa. Kulang na lang sabihin mong "TOL, mahiya ka naman di mo ba napapansin ikaw na lang lagi ang nagpapababa sa atin, gawin mo naman ng tama. Wag mo ako ipahamak!" Pero ayun wala pa ring pake!

4) Sa taong iyon na in denial ka pa rin sa nadarama mo pero nasasaktan ka naman sa tuwing nakikita mong hanggang kaibigan ka lang at may taong mas higit sa iyo sa kanya.

5) Sa mga desisyong di ko alam ang gagawin at iniisip mo pa ang pinakamagandang gawin pero di sapat ang oras kaya't napapapili ako at nagsisi sa huli.